SOLUM

2016 | Toen mijn reis naar India vorig jaar mislukte en mijn relatie na tien jaar eindigde, voelde ik heel sterk de drang om iets helemaal alleen te ondernemen. Ik besloot te voet een korte reis maken van mijn ouderlijk huis naar het huis waar mijn oma vroeger woonde. Een wandeling van een kilometer of tachtig; een dag of vijf lopen.

Het was een mooie tocht; fysiek zwaar en mentaal bevrijdend. Op het moment dat ik vertrok hoopte ik dat ik onderweg antwoorden zou krijgen. Dat ik achteraf kon vertellen dat ik allemaal openbaringen had gehad, dat ik wist hoe ik vanaf dat moment verder moest gaan en dat alles op zijn plek was gevallen, maar dat was natuurlijk niet zo; dat kan niet in een week.

Wat ik wel heb geleerd was intens iets ervaren en gevoelens die van heel diep komen ook echt voelen; zowel de verdrietige als de blije. Ik zat tijdens het lopen heel dicht op mijn emoties omdat ik zo weinig afleiding had. Haast in een soort trance wandelde ik over de dijk, vaak tellend in mijn hoofd om maar door te blijven lopen. Fysiek deed alles namelijk pijn; m'n voeten, enkels, knieƫn en m'n rug. Aan de andere kant vier je alle kleine overwinningen en ben je elke dag dichter bij het einddoel.

Ik heb me onderweg diep ongelukkig gevoeld, maar ook intens gelukkig. In mijn diary kun je meer lezen over mijn tocht.

wit-blokje.jpg

solum-07.jpg
Lopikerkapel | 21 oktober

solum-02.jpg
Bergambacht | 19 oktober

solum-01.jpg
Lekkerkerk | 19 oktober

solum-10.jpg
Culemborg | 21 oktober

solum-08.jpg
Schoonhoven | 19 oktober

solum-03.jpg

solum-09.jpg
Amerongen | 23 oktober

solum-13.jpg
Elst | 24 oktober

solum-11.jpg
Lopikerkapel | 21 oktober

solum-12.jpg
Elst | 24 oktober

solum-05.jpg
Wijk bij Duurstede | 22 oktober

solum-14.jpg
Wijk bij Duurstede | 23 oktober

solum-06.jpg
Wijk bij Duurstede | 22 oktober

solum-04.jpg
Culemborg | 21 oktober

solum-16.jpg
Elst | 23 oktober

solum-15.jpg

solum-17.jpg
Elst | 24 oktober